دلم برای اون زمانی تنگ شد که نصف شب بخاطر یه کابوس بد از خواب میپریدم.بعدش که فکروخیال خوابمو میبرد میرفتم مامانمو بیدار می کردمو می گفتم مامان خوابِ بد دیدم.میذاری دستتو بگیرم؟اونم تو بغلش منو جا میدادو دستمو میگرفتو من همه ی ترسا و غمای دنیا از یادم میرفت.

خدایا داری واسه چی آمادم میکنی؟چرا داری هرروز تنهاترم میکنی؟

چند روز حالم بده. قلبم شکست و یه تیکه از باورام برای همیشه از بین رفت. بعد ازینکه چندتا دختر جدید اومدن تو خونه یسری مشکلات ایجاد شد و چون این دخترا تو اتاق من بودن شروع کردن راجع به بقیه نظر دادنو حرف زدن.منم چون قدیمیم و شناخت بیشتری از بقیه دارم این وسط یه حرفایی زدم که ای کاش نمیزدم! نه اینکه دروغ گفته باشم راجع بهشون ولی وقتی اخلاقای کسی خاصه و توی جمع همه دارن راجع بهش حرف میزنن خب احتمال اینکه شمام وسوسه شید و یسری چیزارو بگید وجود داره. حالا بعد از یه سری اتفاقای دیگه این آدمای تازه وارد رفتن به همه ی اونایی که باهم راجع بهشون گفته بودیم فقط و فقط حرفای منو زدن و گفتن من قصد دارم روابطو خراب کنم و آدمارو ضایع کنم. صابخونمم منو صدا زدو گفت چرا اینکارو میکنی؟حالا من هرچقدر گفتم که اینجوری که گفتن نبوده خیلی اتفاقای دیگه هم افتاده,ولی خب ته ماجرا من مقصر شناخته شدم. ازونروز به بعد حتی دیگه با دوستای صمیمیم هم نمی تونم حرف بزنم.همش مواظب کلمه هامم.همش میگم نکنه اینم یروزی دشمنم بشه و بره همه ی حرفامو به بقیه بگه. اعتمادمو به آدما از دست دادم.ازونور سرکار هم همینطور شدم و همه مرتب مادامه مطلب

بعضیا هنوز مجردن.بعضیا ده ساله که ازدواج کردن و چهارساله که منتظر بچن.یه نفر وجود داره که سال اول زندگیش بچه دار شده. ینفر توی ۲۲ سالگی فارق التحصیل شده و ۵ سال منتظر تا شغل پیدا کنه در حالیه که یه نفر دیگه وجود داره که توی ۲۷ سالگی فارق التحصیل شده و مستقیما وارد بازار کار شده. ینفر توی ۲۵ سالگی مدیرعامل شده و توی ۵۰ سالگی از دنیا رفته در حالی که یه نفر دیگه توی ۵۰ سالگی مدیر عامل شده و تا ۹۰ سالگی زندگی کرده. توی منطقه زمانی خودتون زندگی کنید! دوستان,همکاران و افراد جوان تر از شما ممکنه جلوتر یا عقب تر از شما به نظر برسند! شما نه جلویید و نه عقب.شما توی منطقه زمانی خودتون هستید.پس فقط کافیه که ریلکس باشید و ادامه بدید. پ.ن : متن از خودم نیست.جایی خوندم و عجیب به دلم نشست.ترجمش کردم و به اشتراک گذاشتم.شاید تونست حال شمارو هم خووب کنه.ادامه مطلب

نمی دونم اقای توت فرنگی اینجارو می خونه یا نه.امیدوارم اگه می خونه خیلی از دستم ناراحت نشه. دیروز دومین سیگار زندگیمو کشیدم.از صبح حالم افتضاح بود.شب قبلش کلی کار کردم.درسای دانشگاه,آشپزی,خرید...بعدشم بی خوابی زده بود به سرم.صبح با کسالت از خواب بیدار شدم و حسابی گرفته بودم.دم ظهری امانوئل(همکار جدید) برامون قهوه ارمنی درست کردِخوردم بهتر شدم اما بازم دلم می خواست.رفتم دوباره ازش خواستم دم کنه اونم آماده داشتو برام ریخت.لیوان دومو که خوردم دنیا دور سرم چرخید.بدنم داشت آتیش می گرفت.سرم داشت منفجر می شد.حالت تهوع شدید گرفتم. تایم نهار نتونستم تحمل کنم رفادامه مطلب

تو اتوبوس نشستم.بک ساعته تو راهم هنوز این تهران لعنتی تموم نشده.حالم ازین شهر بهم می خوره. شالم از سرم افتاده تصمیم گرفتم درستش نکنم.این هوا حق منم هست! از وقتی مامانش اومده کوچه روبروییمون سرکار, از سایه خودمم می ترسم.تهران به این بزرگی با این همه جمعیت اخه باید میومدی میفتادی کوچه روبرویی ما؟کیو بزنم اخه؟ حالا افتادی سرت سلامت.اتقدر جاسوسی نکن.انقدر فضولی نکن.انقدر از روی عکس تلگرامو اینستا من راجع به من قضاوت نکن.انقدر تهمت نزن.صدامو میشنوی؟ معلومه که نمیشنوی!اگه بجای دیدن یکم منو,یکم پسرتو میشنیدی الان مشکلاتت حل شده بود!مشکلاتمون یعنی!! خدایا اوادامه مطلب

مثلا يروز از سرکار يا دانشگاه يا بازار بيام خونه,ببينم برام کيک شکلاتى پختن با قهوه داغ.

رو ميزى با گلاى سرخ و سفيد ريز,روشم يه گلدون سبز مليح گذاشتن پر از رز و مريم.

اونطرف ميزم نشسته با يه لبخند.ترجيحا يکمم آفتاب تابيده باشه.آشپزخونم سفيد باشه

دیشب قبل ازینکه بخوابیم,کولر اتاقو روشن کردم.موقع خواب داشتم به این فکر می کردم که زندگیم مثل کولر شده. پر از پوشال!بزرگ ولی خالی!کولرارو بلند کردید؟اونا خیلی سنگینن.فکر کنم بخاطر اینکه غم های زیادی توی خودشون نگه می دارند.تا زمانی که ما نخوایم اونا نمی تونن گریه کنن!مجبورن خودشونو نگه دارن.کولرا همشون پر بغضن! اونا همیشه زیر باد و بارونو برف و سختی می مونند.بزرگ,پر اُبُهت,قوی.همیشه نمی تونن گریه کنن و وقتی گریه کنن همرو توی خودشون میریزن درحالیکه همه خوشحالنو دلشون خنک میشه... درست مثل زندگی من,درست مثل زندگی خیلی از ماها... یروز یکی از دوستام بهم گفت تادامه مطلب

رفتم کلاس نویسندگی رزرو کردم تا حتما بهش رسیدگی کنم!توی کتاب خاطرات یک مغ از پائولو کویلیو خوندم که توی مناجاتش با خدا می گفت "بر آنان رحم کن که از برداشتن قلم یا قلم مو یا ساز یا ابزاری می هراسند,زیرا نگرانند که مبادا کسی,پیش تر و بهتر از آنان به انجام رسانده باشد و خود را ناسزاوار ورود به سرای شگفت انگیز هنر می دانند.اما باز بر آنان رحم کن که قلم را,قلم مو را,ساز یا ابزار را برداشته اند و الهام را به ابتذال گروانده اند,و اما خود را بهتر از دیگران می پندارند.اینان قانون تورا نمی دانند که:هیچ پوشیده ای نیست که آشکار نشود و هیچ پنهانی نیست که عیان نگردد." واادامه مطلب

خب خب خب بالاخره ماه مهر شروع شد همه چیز سروسامون گرفتو دوباره برگشت سرجاش. تابستون خوووبه ولی زندگی آدم شلخته می شه.شبا تا دیروقت بیرون ,صبحا تا شب زیر کولر,اخر هفته ها مهمونی و مسافرت (البته این تابستونیه که هممون انتظار داریم ولی در واقع تابستون واقعی اینطوری می گذره)شبا تا دیروقت بیدار مشغول کارای عقب افتاده,صبح زود بیدار سرکار,آخر هفته زیر باد پنکه و تلاش برای زنده موندن تو گرما وقتی مهر میاد ترافیک شروع می شه و تو مجبور می شی واسه به موقع رسیدن سرکار صبحا زودتر بیدار بشی پس شبا به موقع می خوابی ازونورم چون عصرا زود هوا تاریک می شه,زودتر می ری خونادامه مطلب

امروز ازون روزاس که انگار خانوم توت فرنگی داره تو رویاهاش زندگی می کنه. فکر کنم بخاطر بوی عطر جدیدشه!هر عطری یه دنیاس.این عطرش بوی جسارت می ده. بهشت براش جاییه که با یه آهنگ ملوعه انگلیسی پشت جیپش نشسته,سیگار برگش گوشه لبشه و شات گانش رو صندلی کنارش.از دور یه جمعیتو می بینه که زیر یوغ یه آدم بی مصرفن.اون بی مصرف هارو از چند صد کیلومتری تشخیص میده.شات گانشو برمیداره و بوووووووم! حجم وسیعی از بی خاصیتی و حماقت توی هوا پخش می شه و از بین می ره.بعد از چند لحظه صورتای لبخند زده و آزاد از پشت اون مه حماقت بیرون میاد. یه آمپرسنج بی مصرفی و حماقت می بینه با یه شات گادامه مطلب